Rosalie

Jaloers, dat was Emma toen ik voor mezelf dit maakte. En wat doet een mama dan...inderdaad!

Al ging er heel wat tijd overheen. Maar hier is Rosalie. 

Ik verstevigde ze aan beide kanten: langs de ene zijde met H640 en de andere zijde watteerde ik. 

De tas blijft nu veel mooier staan dan mijn versie en is lekker zacht. De uitdaging zat hem in de paspel. Vooral in de ronde delen van de tas. Dit was ook het geval met de afwerking binnenin met de biais. Pfff, daar heb ik op gezweet. Maar het resultaat mag er zijn!

Jeansstof: Stoffen Christine in Destelbergen
Binnenstof: Stoffen van Leuven
Paspel en biais: Veritas

Mijn Rosalie I

Eindelijk durfde ik de stap zetten; al lang rijpt er in mijn hoofd het idee om een valiesje te maken. Ik zag er al heel veel passeren in blogland, maar het ontbrak me aan een patroon.
Toen 'Mijn tas' uitkwam, was ik dan ook heel blij dat er een variatie op een valiesje in stond. Eentje gebaseerd op een hoedendoos... zalig vind ik dat.

Het boek in huis hebben, wil nog niet zeggen dat je er mee aan de slag gaat. Je hebt geen passend stofje in huis of geen rits of er is niet voldoende tijd. Er was altijd wel iets dat me tegenhield. Tot ik deze ochtend een lijstje maakte met de ontbrekende benodigdheden en ik om boodschappen ging. Nu, heel wat uurtjes later, is hij af.

Ik ben tevreden over dit project, al ga ik het tasje de volgende keer nog meer verstevigen. Ik volgde het boek, maar ik vind de tas nog wat te slap; hij hangt nog wat door.

Hier is mijn Rosalie I

En slak zag dat het goed was ;-)